ÇİÇEĞİN DİLEĞİ

Oleh: Haydar Murad Hepsev
01 Aralık 2017

ÇİÇEĞİN DİLEĞİ

bir çiçek ki
en uzak dağın
en ücra köşesindeki
mağaranın ağzında
bir garip çiçek,
-çiçek deyip de geçme
canı yok mu ki
senin gibi
onun da-
işte o çiçeğin
bir dileği vardı
bir isteği
bir muradı…

çiçek ki
ne sandın
bir çalı dikeni,
dokunanı dalar
sokulanı yaralar
bir çalı dikeni,
ne yuva yapar serçe onda
ne de bülbül konar dalına
mağaranın ağzında
bir garip çalı dikeni…

demişlerdi ki
baharda açan
allı morlu
yeşilli beyazlı
çiçekler:
öyle bir çiçek var ki
kaf dağında değil
mim dağında,
güzeller güzeli
bir çiçek var ki
gök kuşağı kıskanır onu
göz alıcı renklerini,
misk ü anber kıskanır
mis gibi kokusunu…

dileği oydu ki
çalı dikeninin
isteği ve duası
gönlünün muradı:
bir kez olsun görmek rüyasında
o güzeller güzelini
ve bir kez alıvermek
benzersiz kokusunu…

demişlerdi ki
baharda açan çiçekler:
-çünkü hep sorardı dikenceğiz
güzeller güzelinden-
biz bile göremedik onu
sen ki bir çalı dikeniyken
çiçek bile sayılmazken
olmayacak duaya amin dersin,
kolay mı ki
görmek onu,
hayal etmek bile hayal,
ne diyorsun sen…

diyelim ki sana:
demişlerdi ki bize
bir kere görmek
güzeller güzelini
bir kere almak kokusunu
can vermek demektir
başını
kalbini
bedenini vermek,
ölüp gidivermek…

o gün ki
garip çalı çiçeği
kederlendi
hemen,
başladı sararmaya
hem de bahar mevsiminde,
boynunu büküverdi
garip çalı çiçeği
hem de gençliğin evvelinde…

üzüntü ki
ekmeğidir gariplerin
çalı dikenlerinin…
üzülmeyen
boynu bükülmeyen
kalbi kırılmayan
tutkun garip meftun mu var,
gözü yaşlanmayan
gönlü kederlenmeyen
yıllar boyu çile çekmeyen…

seneler ki
geçip gider,
nice kederler taşır
nice izler bırakır,
nice hayalleri yıkar
köreltir nice istekleri,
kalbindeki hüzünle
amma ki
beklemişti çalı çiçeği
nice günler
nice yıllar
nice baharlar…

bâd-ı sabâ ki
bir gün
mis gibi
bir koku getirmişti
çalı çiçeğinin
kutlu rüyayı gördüğü o sabah…

tam o zaman ki
hain bir terörist
elindeki koca palayla
beliriverdi
ve
ta dibinden,
en uzak dağın
en ücra köşesindeki
mağaranın ağzındaki
çalı dikenini,
kesti ve attı
uçurumdan
deryaya doğru akan
ırmağın
deli sularına…

 

haydar murad

12 Rebiülevvel 1439

2953974-diken-deyip-gecme

Kategori: Şiirler | RSS 2.0 Both comments and pings are currently closed.

Yorum Yok

Comments are closed.